En İyi 10 James Bond Filmi: 007’nin Sinema Tarihindeki En Güçlü Maceraları

Bond, Batı'ya kaçmak isteyen Sovyet general Koskov'un güvenliğini sağlamakla görevlendirilir. Operasyon sırasında karşısına çıkan çellist Kara Milovy, onu istihbarat örgütleriyle silah tüccarlarının birbirine karıştığı bir işin içine çeker. Generalin anlattıklarıyla sahada gördükleri birbirini tutmadıkça Bond, verilen emirleri sorgulamaya başlar.

Timothy Dalton'ın ilk Bond filminde önemli bir tercih, daha başlangıçta geliyor: 007, nişan aldığı kadının gerçek bir keskin nişancı olduğuna inanmıyor. Dalton'ın ciddi, dikkatli oyunu bu tereddüdü anlaşılır kılıyor. Bond'u yalnızca tehlikeden kurtulurken değil, karar verirken de izliyoruz. Kara'yla kurduğu ilişki de filmin istihbarat oyunları arasında insani bir yakınlık sağlıyor.

Afganistan bölümünde hikâye biraz dallanıp budaklansa da Dalton'ın karakteri ele alışındaki ciddiyet ilgiyi koruyor. En iyi Bond filmleri arasında casusluk tarafı ağır basan bir macera arayanlar için iyi bir durak; özellikle de Dalton'ı henüz tanımayanlar için.

Uyuşturucu baronu Franz Sanchez'in yakın dostu Felix Leiter'a düzenlediği saldırı, Bond'u kişisel bir hesaplaşmaya sürükler. M'in görevine dönmesi yönündeki emrini reddeden ajan, resmî desteğini kaybederek Sanchez'in örgütüne yaklaşır. Bu kez peşinde olduğu adamı durdurmak için kendi bağlantılarına ve pilot Pam Bouvier'a güvenmek zorundadır.

Robert Davi'nin Sanchez'i sadakati her şeyin üzerinde tutuyor; Bond da örgütün içine sızarken bu zaafı kullanıyor. Dalton'ın öfkeli ama hesapçı oyunu sayesinde intikam hikâyesi yalnızca çatışmadan çatışmaya koşmuyor. Birbirinden kuşkulanan suç ortaklarını izlemek, tanker kovalamacasının fiziksel heyecanı kadar sürükleyici. Pam'in operasyonlara doğrudan katılması da Bond'un tek başına her işi halletmesini engelliyor.

Serinin tatil havasını ve hafifliğini sevenlere sert gelebilir. Ancak en iyi James Bond filmleri içinde suç sinemasına yaklaşan bu maceranın ayrı bir tadı var. Q'nun sahaya gelişi de karanlık hikâyeye, Bond'la yıllardır süren dostluğundan doğan hoş bir sıcaklık katıyor.

Jamaika'daki İngiliz istihbarat görevlisinin öldürülmesi üzerine adaya gönderilen James Bond, cinayetin izini sürer. CIA ajanı Felix Leiter ve yerel bağlantısı Quarrel'ın yardımıyla yürüttüğü araştırma, onu girişin yasak olduğu Crab Key'e götürür. Adanın sahibi Dr. No'nun faaliyetleri, Amerikan uzay programını hedef alan bir tehlikeye işaret etmektedir.

Sean Connery, Bond'un cazibesiyle acımasızlığını aynı rahatlık içinde birleştiriyor. İnsanlarla konuşurken kurduğu üstünlük, tehdit ortaya çıktığında hemen sertleşebiliyor. Jamaika'daki soruşturmanın daha sakin temposu bu oyunculuğa alan bırakırken Ken Adam'ın Dr. No için tasarladığı mekânlar, macerayı giderek gündelik dünyanın dışına çıkarıyor. Sonraki filmlerin gösterişine giden yolun başlangıcını burada görmek mümkün.

En iyi Bond filmleri listesinde Dr. No'ya yer açmak, yalnızca ilk filme saygı göstermek değil. Teknolojik oyuncaklar henüz sahneyi kaplamamışken Connery'nin tek başına ne kadar etkili olabildiğini görmek de başlı başına bir keyif. Yavaş ilerleyen soruşturma, karakteri tanımak için güzel bir fırsat.

Blofeld'in peşindeki Bond, İsviçre Alpleri'ndeki bir araştırma merkezine sahte kimlikle girer. Burada yürütülen çalışmaların arkasında dünyayı tehdit eden bir plan olabileceğinden kuşkulanır. Bu sırada tanıştığı Tracy di Vicenzo'yla ilişkisi, görevleri dışında bir hayat kurma ihtimalini de düşünmesine yol açar.

Diana Rigg'in Tracy'si, Bond'un ilgisini çekmek için bekleyen bir karakter değil; kendi gururu, kırgınlıkları ve kararları var. Lazenby'nin zaman zaman hissedilen tutukluğuna rağmen aralarındaki yakınlık inandırıcı. Peter R. Hunt, bu ilişkiye ayırdığı zamanı hareketli kayak takipleriyle dengeliyor. Böylece romantik bölümler maceraya verilmiş bir ara gibi durmuyor; Bond'un neyi kaybetmekten korkabileceğini anlamamızı sağlıyor.

George Lazenby'nin tek Bond filmi, en iyi Bond filmleri arasında oyuncu karizmasının tek ölçüt olmadığını hatırlatıyor. Uzunluğunu yer yer hissettirse de Tracy'ye tanıdığı alan ve ilişkiyi ciddiye alışı, bu macerayı serinin kolayca yerine konamayacak filmlerinden biri yapıyor.

İngiliz ve Sovyet nükleer denizaltılarının ortadan kaybolması, Bond'la Sovyet ajanı Anya Amasova'yı aynı soruşturmanın peşine düşürür. Önce rakip olan ikili, tehdidin kaynağını bulmak için birlikte çalışmak zorunda kalır. İzler denizcilik zengini Karl Stromberg'e uzanırken çelik dişli Jaws da peşlerini bırakmaz.

Roger Moore'un hafif alaycı tavrı, denizaltıya dönüşen Lotus Esprit gibi çılgın fikirlerin yanında hiç sırıtmıyor. Lewis Gilbert de filmin eğlencesini bu rahatlıktan çıkarıyor. Yine de Anya'yla Bond'un ortaklığı yalnızca karşılıklı esprilere bırakılmamış: İkisinin geçmişi, işbirliğini zorlaştıran kişisel bir sorun yaratıyor. Barbara Bach'ın mesafeli oyunu, Moore'un rahatlığının karşısında işe yarayan bir denge sağlıyor.

Stromberg daha canlı bir kötü adam olabilirdi; filmden çıkınca akılda kalan çoğunlukla Jaws oluyor. Buna rağmen büyük dekorları ve gösterişli aksiyonu sevenler için en iyi Bond filmleri arasında en eğlenceli adreslerden biri. Moore'un Bond'uyla tanışmak için de son derece uygun.

Sovyetler döneminden kalma GoldenEye adlı uydu silahı ele geçirilince Bond, saldırının arkasındaki örgütü araştırmakla görevlendirilir. Soruşturma sırasında yolu, bir tesisteki yıkımdan sağ kurtulan bilgisayar programcısı Natalya Simonova'yla kesişir. Karşısındaki tehdidin geçmişteki bir operasyonuyla bağlantısı, görevi beklediğinden daha kişisel hale getirir.

Pierce Brosnan'ın ilk filminde yeni M, Bond'un alışkanlıklarına hayranlıkla bakmıyor. Judi Dench'in otoritesi, ajanın değişen dünyadaki yerini sorgulamayı daha ilk görüşmeden mümkün kılıyor. Sean Bean'in Alec Trevelyan'ıyla kurulan karşıtlık da bu sorgulamayı görev sahasına taşıyor. Martin Campbell, aralarındaki meselenin yanında Petersburg sokaklarındaki tank kovalamacası gibi büyük bir aksiyon gösterisine de rahatça yer açıyor.

En iyi Bond filmleri arasında GoldenEye'ın avantajı, eski usul gösterişle yeni dönemin huzursuzluğunu birlikte taşıması. Natalya'nın kendi becerileriyle soruşturmaya katılması da ilişkiyi canlı tutuyor. Brosnan'ın şıklığına kapılıp gitmek kolay; film, bu şıklığın arkasındaki mesleği sorgulamaktan da vazgeçmiyor.

Başarısız bir operasyonun ardından görevden uzak kalan Bond, MI6 saldırıya uğrayınca geri döner. Tehdidin arkasındaki Raoul Silva, özellikle M'i hedef almaktadır. Eski formunu yeniden kazanması gereken Bond, hem saldırganın izini sürmek hem de bağlı olduğu kuruma güvenini korumak zorundadır.

Sam Mendes, Bond'la M arasındaki ilişkiye geniş yer veriyor; Judi Dench de sert kararlarının bedelinden kaçamayan bir yönetici oynuyor. Roger Deakins'in görüntüleri bu hesaplaşmayı görsel açıdan zenginleştiriyor. Şanghay'daki cam yüzeyler ve mavi ışıkta beliren siluetler, Bond'un rakibini seçmeye çalışmasını seyircinin bakışıyla birleştiriyor. Aksiyonun nerede geçtiği kadar, karanlıkta neyi görebildiğimiz de önemli hale geliyor.

Silva'nın planındaki bazı tesadüfler fazla elverişli olsa da Craig'le Dench'in birlikte olduğu sahneler filmi ayakta tutuyor. En iyi Bond filmleri içinde kahramanın yaşını ve mesleki yorgunluğunu bu kadar belirgin hissettiren az macera var. Burada deneyimli olmak, her sorunun cevabını bilmek anlamına gelmiyor.

Sovyet konsolosluğunda çalışan Tatiana Romanova, değerli bir şifre çözme cihazını İngilizlere teslim etmek ister ve bağlantı olarak özellikle Bond'u seçer. İstanbul'a gelen ajan, yerel istihbarat sorumlusu Kerim Bey'le buluşur. Teklifin fazla cazip görünmesi boşuna değildir: SPECTRE, hem cihazı hem Bond'u hedef alan bir oyun hazırlamaktadır.

Terence Young, gerilimi kimin kimi izlediği üzerinden adım adım artırıyor. Robert Shaw'un Red Grant'i uzun süre konuşmadan bile tehdit oluşturabiliyor. Orient Express'teki karşılaşmada ise dar kompartıman, iki adamın gücünü ve hareket alanını belirliyor. Dövüşün sıkışıklığı, tehlikeyi yakına getiriyor. En iyi Bond filmleri için daha büyük patlamalar aramaya gerek olmadığını gösteren sahnelerden biri bu.

İstanbul bölümlerinde Kerim Bey'in sıcaklığıyla Grant'in soğukluğunun yan yana gelişi, filme hoş bir karakter çeşitliliği katıyor. Connery'nin kendinden emin Bond'u da bu dünyaya çok iyi oturuyor. Serinin araç gereçlerinden çok takip, tuzak ve karşılıklı hamlelerini sevenler için listenin en doyurucu maceralarından.

Altın ticareti yapan Auric Goldfinger'ın faaliyetlerini inceleyen Bond, basit bir kaçakçılık soruşturmasından çok daha büyük bir planla karşılaşır. Goldfinger'ın yanında ölümcül şapkasını kullanan Oddjob ve pilot Pussy Galore vardır. Bond, Fort Knox'la bağlantılı hazırlıkların amacını çözmek için kendisini sürekli gözetleyen bu çevrenin içinde hareket etmek zorundadır.

Guy Hamilton, tehditle mizahın birbirinin etkisini azaltmasına izin vermiyor. Aston Martin DB5'in donanımı çocukça bir merak uyandırırken lazer masası Bond'un çaresiz kalabileceğini hatırlatıyor. Gert Fröbe'nin kendinden memnun Goldfinger'ı da Connery'nin rahatlığına güçlü bir karşılık. Filmde kahramanın sürekli üstün gelmemesi, kötü adamla karşılaşmalarını sıradan bir görev alışverişinden daha eğlenceli kılıyor.

Goldfinger, en iyi Bond filmleri içindeki yerini otomobili ve şarkısı kadar bu dengeden alıyor. Bununla birlikte özellikle Pussy Galore'la ilgili bazı davranışlar bugün rahatsız edici. Filmin yaratıcılığını takdir ederken kadın karakterlere yaklaşımındaki sorunları da görmezden gelmemek gerekiyor.

00 statüsünü yeni kazanan Bond, terör örgütlerinin parasını yöneten Le Chiffre'i bir poker turnuvasında yenmekle görevlendirilir. İngiliz Hazinesi adına parayı denetleyen Vesper Lynd de ona eşlik eder. Bond'un masada alacağı riskler hem operasyonu hem henüz tanımaya başladığı Vesper'la ilişkisini tehlikeye atabilir.

Daniel Craig'in aceleci, kendini kanıtlamaya çalışan Bond'u, işini kusursuz yapan bir profesyonel gibi davranmıyor. Eva Green'in Vesper'ı onu zekâsıyla zorladıkça aralarındaki yakınlık da daha ilgi çekici oluyor. Martin Campbell, parkur kovalamacasındaki fiziksel hareketin ardından poker masasında bakışlar ve bekleyişle gerilim yaratabiliyor. Le Chiffre'in kendi baskıları da rakibin yalnızca Bond'u bekleyen bir kötü adam olmasını önlüyor.

Sinepop'un en iyi Bond filmleri sıralamasında zirve Casino Royale'in. Çünkü aksiyonun ardından karakterlerin baş başa kaldığı anlar da en az kovalamacalar kadar merak uyandırıyor. Bond'un birine güvenme ihtiyacıyla mesleğinin gerektirdiği kuşku arasındaki çatışma, bu başlangıca güçlü bir duygusal karşılık kazandırıyor.